
Από 28 Ιανουαρίου | Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» | Κτήριο Τσίλλερ 
Γιατί το μόνο που μπορείς να κάνεις στον κόσμο που έχουμε φτιάξει, είναι να συνεχίσεις να υπάρχεις. Η ύπαρξη ως επανάσταση, λοιπόν.
Μια παράσταση για τη θνητότητα και ταυτόχρονα μία παρέλαση ανθρωπινότητας, μια γιορτή της ζωής. Αντλώντας έμπνευση από 300 συνεντεύξεις που πάρθηκαν σε μια περίοδο αυξημένης συλλογικής μοναξιάς, ο Guillaume Poix γράφει την Ιεροτελεστία (Un Sacre), σε μια ιδέα της Γαλλίδας σκηνοθέτριας θεάτρου και όπερας Lorraine de Sagazan, υφαίνοντας ένα χρονικό απώλειας που – μέσα από «μικρές» ιστορίες ανθρώπων – καταλήγει στη «μεγάλη» Ιστορία της ανθρωπότητας.
«Δεν είναι ό,τι έχουμε ζήσει, είναι ό,τι μας μένει να ζήσουμε. Και από τώρα για πάντα, μπορώ να οραματίζομαι τη στιγμή αυτή. Μπορώ για πάντα να σ’ αγαπώ αύριο.»
©: Mike Rafail

Από 29 Ιανουαρίου | Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» | Κτήριο Τσίλλερ
Μια αθλητική ομάδα εφήβων προσπαθεί να βρει τη δική της φωνή, την ταυτότητά της, να αγκαλιάσει τους φόβους και τις αδυναμίες της. Άνθρωποι που ονειρεύονται, άλλοτε βουβά, άλλοτε ηχηρά, αφήνοντας τους πάντες άναυδους, άνθρωποι που αναγκάζονται να ωριμάσουν πρόωρα, για να υπερασπιστούν την ύπαρξή τους.
Ένα έργο για το όνειρο εντός μας, τα όνειρα που άλλοι κάνουν για μας και που συχνά, άθελά μας, υιοθετούμε, για τους φόβους, ακόμη και τους εφιάλτες μας.
*Η παράσταση αντλεί έμπνευση από όνειρα (του ύπνου και του ξύπνιου) εφήβων που συμμετέχουν στα εργαστήρια του Εθνικού Θεάτρου και μοιράστηκαν γενναιόδωρα το υλικό τους με τη συγγραφέα του έργου.
Από 5 Φεβρουαρίου | Περιοδεία στην περιφέρεια και σε απομακρυσμένα νησιά
Μια παράσταση, που εμπνέεται από τη ραψωδία Ω της Ιλιάδας, ταξιδεύει στην περιφέρεια και σε απομακρυσμένα νησιά, μιλώντας για την απώλεια, τη συνενοχή, τη συγχώρεση και τη θύμηση.
Σε ένα ελληνικό χωριό, ένας νέος άνθρωπος – διαφορετικός στα μάτια της τοπικής κοινωνίας – εξαφανίζεται. Ο πατέρας του βρίσκεται αντιμέτωπος με την απώλεια, την αδιανόητη σιωπή, την ομοφοβική βία, που καλύπτεται πίσω από την «κανονικότητα», και τελικά με τον ίδιο του τον εαυτό.
Πέντε πρόσωπα συναντιούνται επί σκηνής και, με αφετηρία ένα έγκλημα, ανοίγουν έναν κοινό τόπο αφήγησης, μνήμης, ερωτημάτων και αντιπαραθέσεων.
©: Χρήστος Συμεωνίδης
Από 6 Φεβρουαρίου | Θέατρο Δίπυλον
Υβριδικό θέατρο εν θεάτρω που ακροβατεί – πότε παιχνιδιάρικα, πότε μελαγχολικά, πότε επικίνδυνα – μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλαστικής κατασκευής. Μέσα από φρενήρεις ρυθμούς, παρατεταμένες παύσεις, black outs, playbacks, σιωπές και τραγούδια, θεατρικές ερμηνείες και προσωπικές εξομολογήσεις, βιωματικά κείμενα, ΑΙ generated κείμενα και αυτοσχεδιασμούς, συνθέτει μια θραυσματική δραματουργία που θολώνει τα όρια ανάμεσα στην παράσταση και την πρόβα, τον ηθοποιό και τον ρόλο, το παρελθόν και το μέλλον, τον άνθρωπο και τον αλγόριθμο. Χωρίς έργο, χωρίς σκηνοθέτη, χωρίς κοινό, με φόβο, αβεβαιότητα και δυσπιστία, ξεκινούν από το μηδέν να δημιουργήσουν θέατρο ξανά.
Από 26 Φεβρουαρίου | Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ
Με όρους ενός ιδιότυπου «μουσικού ρεαλισμού» – όπου η παρτιτούρα είναι το κείμενο και τα μουσικά όργανα οι ανθρώπινες φωνές – ένας 11μελής θίασος καλείται να ενσαρκώσει το τελευταίο έργο του Τσέχωφ, σε διασκευή και σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου, αντιμετωπίζοντας το τσεχωφικό κύκνειο άσμα ως ένα έργο συνόλου.
©: Γιάννης Κουσκούτης
* ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ *
‘Εως 8 Φεβρουαρίου
Μια ξεχωριστή σκηνική αναβίωση της εμβληματικής παράστασης της κορυφαίας Γερμανίδας χορογράφου, Pina Bausch, για πρώτη φορά με έναν εξ ολοκλήρου ελληνικό θίασο. Μια σπουδαία σύμπραξη του Εθνικού Θεάτρου με το Pina Bausch Foundation, 37 χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή του στην Ελλάδα.
©: Ανδρέας Σιμόπουλος
*Περιορισμένος αριθμός θέσεων μειωμένης ορατότητας διατίθενται στα ταμεία του θεάτρου
Μια σύγχρονη γιορτή του θεάτρου συνόλου για την ομορφιά της μεταμόρφωσης. Ένα έργο φτιαγμένο από τα υλικά των ονείρων για κάθε Αλίκη – μικρή και μεγάλη – που αναζητά την πραγματική της φωνή.
©: Χρήστος Συμεωνίδης
2ος χρόνος
Μια ανατρεπτική κωμωδία, αφιερωμένη στη μεγαλειώδη και ιστορική ικανότητα του πολύπαθου αυτού τόπου, να μπλέκει μόνιμα σε κωμικοτραγικές περιπέτειες.
©: Ελίνα Γιανουνλή
ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ | Θέατρο Δίπυλον
«Μη φοβάστε. Είναι θέατρο.»
©: Ελίνα Γιανουνλή
Πώς αφουγκραζόμαστε την αλλαγή που έρχεται; Και πώς διαχειριζόμαστε την αλλαγή που ήρθε; Λειτουργούμε πρωταρχικά με τους όρους του παρελθόντος ή του παρόντος;
Από την Πλαγία Σκηνή στα Κύθηρα | Κύθηρα 14 Φεβρουαρίου | “έχεις πέντε λεπτά”
Το Εθνικό Θέατρο, με χορηγό τη ΔΕΗ, προσφέρει στους κατοίκους απομακρυσμένων περιοχών της χώρας ξεχωριστές εμπειρίες θέασης, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν δωρεάν, σε απευθείας σύνδεση με τις Σκηνές του Κτηρίου Τσίλλερ, παραστάσεις του φετινού καλλιτεχνικού του προγράμματος.
Τρίτος σταθμός της δράσης -μετά τo Σουφλί και την Ιθάκη- η νέα εφηβική παράσταση του Μικρού Εθνικού «έχεις πέντε λεπτά» της Κατερίνας Λούβαρη Φασόη, σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη, που θα μεταδοθεί ζωντανά από την Πλαγία Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ στα Κύθηρα, στις 14 Φεβρουαρίου.
©: Θωμάς Γερασόπουλος
Στα νέα Σαλόνια Γλώσσας, ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Γιάννης Αποσκίτης εμπιστεύεται σε ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου το μικρό και σκοτεινό μονόπρακτό του οι «Υπάλληλοι». Μια αφήγηση για την αλλαγή του τρόπου και του ρυθμού της εργασίας τα τελευταία χρόνια: από την απομόνωση του σύγχρονου εργαζομένου γραφείου μέχρι την ραγδαία ανάπτυξη AI τεχνολογιών.Προσκεκλημένος του ο σκηνοθέτης Γιώργος Κουτλής.
Εισιτήρια