Μία από τις σημαντικότερες τραγουδίστριες του Ελληνικού τραγουδιού που αποτέλεσε σχολή είναι η Ελευθερία Χριστοπούλου που στην δεκαετία του ’70 γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Γεννήθηκε στο Δώρειο Μεσσηνίας από τσιγγάνικη οικογένεια και ασχολήθηκε με το τραγούδι από μικρή . Στα πρώτα χρόνια συνεργάστηκε με τα δημοτικά συγκροτήματα σε κέντρα αλλά και πανηγύρια όλης της Ελλάδος, συνήθως με τον Νίκο Σαραγούδα και τον Θανάση Χάρο. 
Μετά το 75 που οι δισκογραφικές της επιτυχίες ήταν πολλές και συνεχείς πέρασε στα λαϊκα κέντρα, (την θυμάμαι πολλά χρόνια στην ”Λουζιτάνια” μαζί με το Γιώργο Ταλιούρη, στα ”Αραπακια”, στο ”Αμαπόλα” και πολλά άλλα μαγαζιά. Εκτός του ότι είναι η πρώτη τραγουδίστρια που εισήγαγε το ανατολίτικο μοτιβιάρικο τραγούδι στην Ελλάδα έχει και μοναδική νταλκγαδιάρα φωνή που ότι είπε έγινε επιτυχία. Τα τραγούδια της, τα επανεκτέλεσαν πολλοί τραγουδιστές και άνδρες και γυναίκες, αλλά κανένας δεν άγγιξε την τελειότητα της όμορφης τσιγγάνας που είναι και εξαιρετική συνάδελφος. Μια γυναίκα χαμηλών τόνων με ιδιαίτερη ευγένεια. Τα τελευταία χρόνια αποσύρθηκε από το τραγούδι μια και δεν υπάρχουν ανάλογοι χώροι για τέτοια διασκέδαση αλλά ούτε και πελάτες που ψάχνουν για καλό τραγούδια και μεγάλες φωνές και ζεί στο σπίτι της στην Νέα Ιωνία. Μεγάλες της επιτυχίες: ”Ένα μελανούρι” ”Σε είδα στον ύπνο μου”, ”Ξεχασέ με”, ”Ηλθες αργά να χτυπήσεις την πόρτα”, ”Στραβοτιμονιές”, ”’Ητανε όνειρο”, ”Με φωνάζουν τρελή”, ”Τσίφτη μου χαδιάρη” και εκατοντάδες άλλα τραγούδια που ακούγονται καθημερινά στα ραδιόφωνα και τα πανηγύρια.
Τη μικρή αναφορά στην αγαπημένη μας Ελευθερία Χριστοπούλου κάνουμε με την ευκαιρία μια λανθασμένης ανάρτησης στο διαδύκτιο ότι δεν ζει πια και πριν κάποιες ώρες την αναδημοσιεύσαμε και εμείς .
