Μόλις πληροφορηθήκαμε από ανάρτηση στο διαδύκτιο το θάνατο μιας πολυαγαπημένης μεγάλης τραγουδίστριας του λαϊκοδημοτικού χώρου, της Ελευθερίας Χριστοπούλου που στην δεκαετία του ’70 γνώρισε μεγάλη δόξα και μας χάρισε δεκάδες πανέμορφα μοναδικά τραγούδια με πρωτότυπη ερμηνεία που αποτέλεσε σχολή. Ήταν μοναδική και αληθινή και η μόνη που καταπιάστηκε με αυτό το είδος και το καταξίωσε
. Αγαπήθηκε πρώτα από όλους τους συναδέλφους αλλά και από τον κόσμο που αγόραζε κατά χιλιάδες τους δίσκους της με την νταλγκαδιάρα αγγελική φωνή της. Είχε γεννηθεί στο Δώριο Μεσσηνίας από τσιγγάνικη οικογένεια και ασχολήθηκε με το τραγούδι από μικρή. Στην αρχή εργάστηκε με τα δημοτικά και τα νησιώτικα συγκροτήματα και είχε μεγάλη απήχηση. Για πολλά χρόνια συνεργάστηκε με το Νίκο Σαραγούδα και τον Θανάση Χάρο που της έγραψε και πολλά τραγούδια μετά το 1975 εμφανιζόταν σε λαϊκά μαγαζιά όπως την ”Λουζιτάνια” ”Τα αραπάκια” , στο ”Αμαπόλα” κ.α, αλλά και σε πανηγύρια της Αττικής και της Πελλοπονήσου με τον Θανάση Χάρο. Ήταν μια εγευνέστετη κυρία χαμηλών τόνων και εξαιρετική συνάδελφος από την οποία μάθαμε πολλά, καθότι ήταν από τις πρώτες που εισήγαγαν το μοτιβιάρικο τραγούδι στα δημοτικά συγκροτήματα. Τα τραγούδια της τα έχουν επανεκτελέσει πολλές τραγουδίστριες και τραγουδιστές αλλά κανένας δεν πλησίασε την ομορφιά και το ταπεραμέντο της όμορφης τσιγγάνας.
Μεγάλες της επιτυχίες: ‘‘Ένα μελανούρι”, ”Ξεχασέ με”, ”Ήλθες αργά να χτυπήσεις την πόρτα”, ”Μη μου λες”, ”Με φωνάζουν τρελή”, ”Είδα στον ύπνο μου”, ”Τσίφτη μου χαδιάρη” Ήτανε όνειρο ”, ”Καλέ μου φίλε ”· ”Στραβοτιμονιές” και πολλά άλλα.
Ο θανατός αφήνει ένα μεγάλο κενό σε αυτό είδος τραγουδιού και σκόρπισε θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο καθότι ήταν καλή καλλιτέχνις και καλή συνάδελφος.
”Π” Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογενειά της και τους φίλους, Αιώνια η μνήμη της ταλαντούχου αγαπημένης μας Ελευθερίας!
